Dagelijks archief 24 maart 2022

Afscheidsrede Dirk Stroobandt

Wellicht zijn verschillende mensen wel wat geschrokken toen ze de agenda van deze GR onder ogen kregen, het komt wellicht ook nogal plots over dat ik nu mijn ontslag geef voor de GR.

En nee, het is niet omdat ik voorzitter van Groen ga worden…


Ik heb hier natuurlijk al langer over nagedacht. Dit is een persoonlijke keuze. Bij de vorige verkiezingen bestond mijn onderzoeksgroep aan de UGent slechts uit 2 personen. Ik heb er toen zelfs aan gedacht om een carrièreswitch te maken en in het Vlaams parlement te zetelen. Toen dat na de verkiezingen niet gelukt was, heb ik de klik terug gemaakt en ben ik terug bezig met de uitbouw van mijn onderzoeksgroep, het aanvragen van projectmiddelen enz. Dat vraagt veel tijd met vaak deadlines die niet steeds compatibel zijn met de maandelijkse gemeenteraden.

Ik ben net 50 geworden en dan denk je al eens na over het leven en hoe je dat gaat invullen. Ik ben 21 jaar lang gemeenteraadslid geweest (begonnen in 1995 met een onderbreking van 6 jaar). Ik heb me al die jaren ingezet voor het algemeen belang en ik heb dat graag gedaan en met veel overtuiging. Maar als de motivatie vermindert en het geen hobby meer is maar eerder een gewoonte of zelfs een opgave wordt, dan wordt het tijd om te stoppen. Als ik iets doe, wil ik het met volle overtuiging en 100% goed kunnen doen.

Ik ben fier op die 21 jaar, eerst alleen (voor Agalev), na 2006 met 3 of 4 (met GroenRood). Het is niet eenvoudig om vanuit de oppositie je stempel te kunnen drukken op het bestuur van een stad maar ik meen toch te mogen stellen dat ik veel bereikt heb. Iedereen beaamt het steeds weer: ik hield steeds inhoudelijk sterke tussenkomsten (soms te lang… blijkbaar) en alhoewel mijn voorstellen vaker weggestemd werden dan aanvaard werden (dat blijft toch een beetje zuur om na de zoveelste neen-stem van sommige raadsleden van de oppositie te horen dat je toch wel gelijk had) bleef er toch regelmatig iets hangen en kwamen onze voorstellen een tijdje later wel eens terug in een voorstel van de meerderheid. Het meest bijgebleven is wel mijn fietsbeleidsplan van 1996. Jarenlang heeft het in de kast gelegen maar na vele jaren werd het plots de basis voor het fietsroutenetwerk van de provincie in Deinze. En ik ben wel zeker dat het ook voor onze burgemeester een inspiratiebron gebleven is om Deinze als fietsstad op de kaart te willen zetten. Ik heb toch mogen ervaren en uit informele gesprekken begrepen dat mijn uitleg vaak ook wel geapprecieerd werd (al bleek dat dan niet zo vaak uit de stemming over het punt).

Maar naast het inhoudelijke mocht het ook wel eens ludiek zijn. Zo bracht ik om het fietsbeleidsplan wat te kaderen mijn fiets mee in de gemeenteraadszaal (die moest van toenmalig burgemeester Roger Boerjan  wel in de gang blijven) en ik had toen ook een bordje “Speel de bal, niet de man” (toen al werd het soms wel heel grof in de raadszaal) en het mocht af en toe wat theatraler zoals mijn Powerpoint-voorstelling bij de cijfers van het meerjarenplan in 2013. 

Iedereen vraagt me nu of ik het niet ga missen. Ik denk het niet. Ik blijf ook achter de schermen mijn fractie voluit steunen. Dus jullie zijn nog niet van mijn opmerkingen af! Maar ik moet toegeven dat het delegeren van steeds meer bevoegdheden naar het CBS het belang van de GR geen deugd heeft  gedaan en dat dat ook meegespeeld heeft in mijn beslissing. De uitholling van de gemeenteraad heb ik met lede ogen moeten aanzien en  ik blijf het een probleem vinden voor de democratische controle die de gemeenteraad steeds minder kan uitoefenen. Ik besef dat je vanuit de oppositie niet kan verwachten te wegen op het beleid maar ik vraag me soms af of de zwijgende meerderheidsraadsleden dat dan wel kunnen. Ik vrees het niet. Ik zou daarom willen afsluiten met een warme oproep voor een meer participatieve debatcultuur. GroenRood heeft al vaak gehamerd op het anders invullen van participatie van de bevolking in het beleid. Ik blijf ervan overtuigd dat ook in de gemeenteraad zelf de meerderheid vaker met de oppositie in dialoog zou kunnen gaan, niet op de gemeenteraad wanneer de beslissingen al allemaal vastliggen en in de pers al uitgebreid toegelicht zijn maar vooraf, in een paar open discussies op een commissie en waarbij met de opmerkingen van álle raadsleden rekening gehouden kan worden. Voor sommige dossiers moet het spel van oppositie tegen meerderheid niet zo hard gespeeld worden, aan beide zijden. Uiteraard moet niet iedereen het over alles altijd eens zijn en de beleidskeuzes moeten door het bestuur gemaakt worden, maar soms kan je meer leren van de raadsleden dan je zou denken. Ik hoop dat dat kan.

Tot slot wil ik de stadsdiensten bedanken. Ik heb in die 21 jaar met verschillende mensen van de stad een goede band gehad. Ik wil heel speciaal al mijn collega-fractieleden bedanken waarmee ik zoveel gemeenteraden heb voorbereid: Raf Van Lerberghe, Annick en Tony, Laura Baets, Eddy Dewinter en nu ook Eva en Kristof. Wij hebben een top-fractie! Ik wil ook iedereen bedanken binnen het Team van GroenRood, waaronder uiteraard ook mijn echtgenote Mieke die zelf ook zeer actief is in allerlei verenigingen om het groene verhaal in de praktijk te brengen. En Peter heeft ons als voorzitter zoveel ondersteund… ik wens hem alle succes toe aan de andere kant van de tafel, in een gemeenteraadszetel.

Ik heb ook verschillende raadsleden van de andere fracties beter leren kennen doorheen de jaren. We hadden vaak discussie maar ook mooie momenten samen. En omdat dit geen definitief afscheid zou zijn, zijn wij van plan om binnenkort eens een avond te organiseren rond mijn 21 jaar gemeenteraadslid, met inhoudelijke thema’s waar ik het vaak over had maar ook enkele anekdotes. En iedereen is uitgenodigd om er dan ook eentje op te drinken.

De Cyriel Buysse Prijs

Hartelijk dank nogmaals om deze prijs.

Het werk met de vluchtelingen geeft mij veel voldoening, en de waardering van zo een prijs geeft ons de moed om verder te doen,

Groetjes uit het zonnige Vilnius,

Bart Pauwels

De Alice Buysse Prijs

Ines Keygnaert behaalde haar PhD in Geneeskunde over seksueel geweld en gezondheid van vluchtelingen, asielzoekers en mensen zonder wettig verblijf. Ze is docent seksuele en reproductieve gezondheid alsook de team leader van het “Gender & Violence Team” dat de onderzoekslijnen rond seksueel en gendergerelateerd geweld, schadelijke culturele praktijken, seksuele en reproductieve gezondheid van migranten en andere kwetsbare groepen uitvoert. Sinds 2006 coördineerde Ines verschillende onderzoeksprojecten over deze thema’s en ontwikkelde vele praktische richtlijnen voor beleid, interventies, instrumenten en vormingshandboeken. Ines is ook een erkend expert op gebied van seksueel geweld en gezondheid van migranten en voerde reeds verschillende opdrachten uit voor WHO en UNFPA maar ook voor verschillende regeringen. Ze geeft onder meer les over interculturele moeder- en kindzorg, seksueel geweld en gezondheid en mensenrechten en zetelt in verschillende expertencommissies.